Moderatörler: Dr. Tuğçenur Ekinci Furtana
ASAM-Avrasya Bir'in "Dağlık Karabağ Savaşı'nın Askeri Kritiği" (19 Aralık 2020) başlıklı konferansında yaptığım konuşmanın metni aşağıdadır:
Karabağ Savaşı
Karabağ Savaşı, Pekin'den yola çıkacak trenin sağ salimen Londra'ya ulaşmasıyla doğrudan ilgilidir. Geçmişte İngiltere için Hint neyse bugün de Çin öyledir.
Karabağ, Türkiye'nin desteğiyle gerçek sahiplerine iade edilerek, Rusya Türkiye ve ingiltere'nin dışındaki güçlerin, işgali gerekçe yaparak bölgede askeri bir konuşlanma elde etmelerinin önüne geçilmiştir. Amerika ve Fransa, oradan buradan topladıkları savaşçılarla Karabağ Savaşı'na müdahil olmaya çalışmışlar ama taşıma suyla değirmen dönmemiştir.
Bu bir süreçtir, henüz hiçbir şey bitmiş değil, daha yeni başlamak üzeredir.
Büyük ittifaklar, ileride önünüze çıkması muhtemel olanların iktidarsızlaştırılmasını ya da pastaya ortak edilmesini gerektirir.
Balı paylaşma müzakereleri sürüyor. "Almanya, Amerika ve Fransa'ya menfaatler verelim, Pekin-Londra hattını olabildiğince sıkıntısız çalışacak hale getirelim" isteniyor.
Çin, Rusya, İran, İngiltere ve Türkiye beraberliği, vermesi gereken sınavları henüz vermiş değil. Pekin Londra arasında çalışacak tren, henüz lojistik testlerini geçmiştir. Bu beraberliğin vermesi gereken daha çok sınav vardır. Mesela Çin- İran-Rusya işbirliği kaçınılmazdır ancak İran aynı zamanda biraz Almanya biraz da İngiltere demektir. Almanya'nın Kazakistan'daki varlığı da yabana atılamaz. Amerika'nın Uygurlara yapılan zulümleri hatırlaması da bu kapsamda değerlendirilmelidir. Gelecek günler, Rus-Çin işbirliğini, Çin-İngiltere işbirliğini ve Türkiye- İngiltere işbirliğini test edecektir. Türkiye'yi bir ekonomik krize sokma çabalarına karşı "tek kuşak tek yol" projesinin arkasındaki güçlerin alacağı tavır, bu beraberliğin muhtemelen en önemli sınavlarından birisi olacaktır.
Karabağ'ı 30 yıl önce Ermenilere verenler, Ermenistan'da Ermeni kalmadığını, ülkeyi ayakta tutan Dikranlık müessesesinin çöktüğünü, dolayısıyla, giderek tükenmekte olanın üzerine yatırım yapılamayacağını görüp, doğal olandan, doğru olandan yana tavır aldılar.
Fransa, Türk sihalarının havaya uçurduğu eski dağlık karabağ'ı tanımakla, Almanya Akdeniz'de Türk gemisine baskın yapmakla ve Amerika, Türkiye'ye yaptırım kararı almakla, trenin yolunun temizlenmesine ve Türkiye'nin Çin, Rusya, İran, İngiltere beraberliğinin içinde yer almasına karşı olduklarını ortaya koymuş oldu. Amerika'nın ve Avrupa'nın Türkiye'ye yaptırım uygulama çabaları, Türkiye'nin İngiltere, Çin ve Rusya ile ortak hareket etmesi durumunda saldırıya uğrayacağının ilk işaretleridir. Kimse en son yapacağı hamleyi göstermiyor, sakılıyor. Yukarıda adı geçen ülkelerin tamamının, Türk dünyası ve özellikle Türkiye üzerindeki mücadelelerini artırmaları, ekonomik, siyasi, etnolojik ve teolojik heykeltıraşlığa daha da yoğunlaşmaları beklenmelidir. Türke karşı kullanılmak üzere, intikam ateşleri içinde kıvranan, iyi bilenmiş Ermeni baltasının hazır olduğu da hatırdan çıkarılmamalıdır.
Bugün Rusya, Türkiye ve İngiltere'nin ortak hareket ettiği şüphesiz bir gerçektir. Avrupa ve Amerika'nın Türkiye'ye hücumlarının sebebi budur. Yeni İpek yolu projesi tüm testleri geçip aktif hale gelirse ve Türkiye bölücülük ve radikal islamcılık gibi risklerini minimize edebilirse o zaman İstanbul'un bir finans merkezi olması beklenebilir.
Ömer Özkaya
